کشف سیاهچاله ای که از درون می لرزد

به گزارش وبلاگ خبری مَثَل، هم اکنون دانشمندان امیدوارند بتوانند با استفاده از جزئیاتی بیشتری که اکنون قادر به مشاهده آن هستند، به تماشای این جرم ادامه دهند تا دید بهتری از چگونگی تغییر سیاهچاله ها در طول زمان به دست آورند.

کشف سیاهچاله ای که از درون می لرزد

به گفته محققان سیاهچاله ها ممکن است با گذشت زمان ممکن است تغییر نمایند

سیاهچاله *M87 به دلیل آن که سوژه نخستین عکس از یک سیاهچاله بود، مشهور شد. دانشمندان می گویند این سیاهچاله که 55 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد، به طرز جالب و تامل برانگیزی در حال جنبیدن، تلو تلو خوردن و چرخش است.

ستاره شناسان طی تحقیقاتی دقیق دریافتند که جِرم معروف به *M87 با گذشت زمان دچار تغییرات اساسی شده است. کهکشان موسوم به *M87 سال گذشته زمانی مشهور شد که تصویر سیاهچاله ای در مرکز آن، نخستین تصویری از یک سیاهچاله بود که از ابتدای تاریخ بشر تا کنون مشاهده شده است.

این تصویر به آشکار شدن ماهیت سیاهچاله و حلقه پلاسمای داغی که آن را احاطه نموده است، یاری کرد، اما به نظر نمی رسد که تصویر کامل را ارائه داده باشد.

آن تصاویر با مشاهده سایه سیاهچاله در یک بازه زمانی نسبتاً محدود گرفته شد: فقط یک بازه یک هفته ای! دانشمندان می گویند این مدت، بسیار کوتاه تر از آن است که بتوان بسیاری از تغییراتی را که ممکن است برای این جرم اتفاق افتاده باشد، مشاهده کرد.

با آنالیز مشاهدات صورت گرفته در یک دوره طولانی تر (بین سال های 2009 و 2013)، محققان توانستند درمورد این که چگونه سایه سیاهچاله با گذشت زمان ممکن است تغییر نموده باشد، تحقیقاتی انجام دهند.

از آنجا که محققان اطلاعات بسیار کمتری نسبت به مشاهدات سال 2019 داشتند، داده ها را جمع آوری کردند و کوشیدند به وسیله مدل های آماری بفهمند که چگونه ظاهر M87 * ممکن است با گذشت زمان تغییر نموده باشد.

دانشمندان می گویند که سیاهچاله مطابق انتظار رفتار می نماید: به نظر می رسد که شکل هلالی که در تصویر اصلی دیده می گردد، در طی چندین سال ثابت مانده و گیرافتاده است. این امر یاری می نماید تا درکی که از ماهیت سیاهچاله و سایه آن داریم و از تصویر اول آن برداشت نموده ایم، تایید گردد.

این کشف که سیاهچاله با وجود ثابت ماندن قطر حلقه، لرزیده و به عبارتی جنبیده است، دانشمندان را متحیر نموده است. تصور می گردد که این حالت، مانند وقتی است که گاز به درون سیاهچاله سقوط می نماید و به دلیل گرما و شرایط حاد در لبه های سیاهچاله، آشفته می گردد.

ماچیک ویلگوس، ستاره شناس در مرکز اخترفیزیک هاروارد، و اسمیتسونیان، نویسنده اصلی مقاله، می گویند: از آنجا که جریان ماده آشفته است، به نظر می رسد که هلال با گذشت زمان از جای خود می جنبد و در جای خود می لرزد.

در واقع ما تغییرات زیادی را در آنجا می بینیم، البته همه مدل های نظری قرص برافزایشی، به لحاظ نظری اجازه چنین لرزشی را نمی دهند. این امر به این معناست که ما اکنون می توانیم بعضی از مدل ها را بر اساس مشاهداتی که از حرکات منبع سیاهچاله داریم، رد کنیم.

هم اکنون دانشمندان امیدوارند بتوانند با استفاده از جزئیاتی بیشتری که اکنون قادر به مشاهده آن هستند، به تماشای این جرم ادامه دهند تا دید بهتری از چگونگی تغییر سیاهچاله ها در طول زمان به دست آورند.

جفری بوئر، دانشمندی که در پروژه تلسکوپ رویداد افق (EHT) شرکت داشت و تصاویری از سیاهچاله تهیه کرد، می گوید: رصد *M87 توسط آرایه تلسکوپ EHT، تصاویری جدید و مجموعه داده های بسیار غنی تری برای مطالعه حرکات آشفته مرکز سیاهچاله فراهم می نماید.

ما در حال کار بر روی تجزیه و تحلیل مشاهدات سال 2018 هستیم که با یک تلسکوپ دیگر واقع در گرینلند به دست آمده است. برنامه ریزی هایی نیز برای انجام مشاهداتی در سال 2021 در دو مکان دیگر داریم که تصویربرداری فوق العاده باکیفیتی ارائه خواهد داد، و زمان بسیار هیجان انگیزی برای مطالعه سیاهچاله ها خواهد بود.

منبع: ایندیپندنت

منبع: فرادید

به "کشف سیاهچاله ای که از درون می لرزد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کشف سیاهچاله ای که از درون می لرزد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید