شفق های فرابنفش در یک سیاره دنباله دار

به گزارش وبلاگ خبری مَثَل، شفق های قطبی روی زمین - مانند نور های شمالی - وقتی ایجاد می شوند که ذرات باردار الکتریکی از خورشید آزاد می شوند و با جو بالایی زمین برخورد می نمایند و هنگام سقوط، تابش های رنگارنگ و دیدنی را در سراسرآسمان ایجاد می نمایند.

شفق های فرابنفش در یک سیاره دنباله دار

این نخستین بار است که امواجی با این طول موج در جایی غیر از یک سیاره یا قمر شناسایی شده است-

دانشمندان در یک دنباله دار دوردست، شفق هایی فرابنفش مشابه شفق های قطبی قطب شمال را شناسایی نموده اند.

محققان می گویند این نخستین بار است که امواجی با این طول موج در جایی غیر از یک سیاره یا قمر شناسایی شده است. این نور ها در دنباله دار 67 پی/چوریوموف-گراسیمنکو مشاهده شده اند که به اختصار به عنوان دنباله دار چوری شناخته می گردد.

چوری همان دنباله داری است که از سال 2014 با تجهیزات ناسا در مأموریت روزتا در آژانس فضایی اروپا مورد آنالیز نهاده شد و کاوشگر روزتا نیز همان کاوشگری است که پس از دو سال گردش به دور این دنباله دار به روی آن سقوط کرد. محققان با آنالیز داده های ارسالی از آن ماموریت طی سال های گذشته همیشه در کوشش برای درک بهتر این دنباله دار بوده اند.

اگرچه این دانشمندان این فضاپیما را در سال 2016 از دست دادند، اما همچنان یافته های جدیدی از داده هایی که قبلا ارسال شده به دست می آید. یافته های جدید اینک در مقاله ای با عنوان شفق قطبی فرابنفش دور شناسایی شده در دنباله دار چوری در مجله نیچر آسترونومی منتشر شده است.

پاول فلدمن، پژوهشگر طیف سنج آلیس در دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور و یکی از نویسندگان مقاله می گوید: روزتا همچنان به ارسال هدایای خود از فضا به ما ادامه می دهد.

او می افزاید که گنجینه اطلاعاتی که در طی بازدید دوساله خود از دنباله دار به دست آورده است، به ما این امکان را می دهد تا در دانسته های خود درباره این عجیب ترین شیء منظومه شمسی بازنگری کنیم - ضمن این که آن چه تا به امروز دریافته ایم همه ماجرا نیست و چیز های بیشتری هم در راه خواهد بود.

شفق های قطبی روی زمین - مانند نور های شمالی - وقتی ایجاد می شوند که ذرات باردار الکتریکی از خورشید آزاد می شوند و با جو بالایی زمین برخورد می نمایند و هنگام سقوط، تابش های رنگارنگ و دیدنی را در سراسرآسمان ایجاد می نمایند.

چنین رفتاری در جا های دیگر منظومه شمسی مانند مشتری و بعضی از قمر های آن مشاهده شده بود، اما تا به امروز چنین چیزی را در دنباله دار ها شناسایی ننموده بودیم.

محققان در ابتدا تصور می کردند نوری که می توانند ببینند پرتو و درخشش روز است که با برخورد نور به گیسو یا هاله دنباله دار - بسته گازی شکل - در اطراف دنباله دار ایجاد می گردد. اما تحقیقات بیشتر نشان داد که در واقع این پرتو در نتیجه همان چیزی ایجاد شده که در شفق های قطبی زمین می بینیم.

مارینا گالاند از کالج امپریال لندن و نویسنده اصلی این پژوهش می گوید: هاله اطراف دنباله دار 67 پی/چوریوموف-گراسیمنکو منحصربه فرد است.

با مرتبط کردن داده های به دست آمده از تجهیزات متعدد ماموریت روزتا، ما توانستیم تصویر بهتری از آن چه در جریان است به دست آوریم. این مساله به ما یاری کرد تا به روشنی تشخیص دهیم که این پرتو های اتمی فرابنفش در دنباله دار چوری چگونه شکل گرفته اند.

منبع: ایندیپندنت

منبع: فرادید

به "شفق های فرابنفش در یک سیاره دنباله دار" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "شفق های فرابنفش در یک سیاره دنباله دار"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید